شناخت احساسات

از احساست به من بگو

بسیاری از مردم احساسات خود را نمی‌شناسند، از اهمیت آن غافل هستند. گاهی احساس خود را انکار وگاهی سرکوب می‌کنند. در واقع نمی‌دانند با این احساسات چگونه رفتار کنند. حال آن که احساسات ما نقش بسزایی دربقا، رشد، روابط اجتماعی، تصمیمات و عکس‌العمل‌های ما دارند.
احساس انسان فارغ از خوب یا بد بودن، یک نقشه¬ی راه است که به او می‌گویید چگونه شرایط پیرامون خود را به نفع حال خود درآورد. بنابراین شناخت و بیان احساسات، ما را در برقراری ارتباطی سالم با خودمان و دیگران یاری می‌کند. کودکان هم از این قضیه مستثنا نیستند. یعنی کودک برای داشتن روابط اجتماعی خوب، خودآگاهی، توانایی کنترل خشم و اضطراب، کنترل هیجانات، تقویت هوش هیجانی و…نیازمند کسب مهارت است. طبیعتاً این مهارت نیازبه آموزش دارد.
برای آموزش احساسات به کودک کافی است درباره‌ی این احساسات با او صحبت کنیم. او را در قالب بازی و داستان به چالش بکشیم و از او بخواهیم احساسات شخصیت داستان را حدس بزند، از حالت چهره برای بیان احساس خود استفاده کنیم، هر روز احوال کودک خود را جویا شویم و از او بخواهیم علت حال خود را با کلمات توصیف کند.همچنین استفاده کردن از کارت‌ها و کتاب‌ها می‌تواند به والدین در این زمینه کمک کند.

شناخت احساسات

از احساست به من بگو!
شناخت احساسات و بیان درست آنها توسط کودک یک مهارت کلیدی است که باید کودک در هفت سال اول زندگی خود بیاموزد.
هر چه کودک این مهارت را بهتر بیاموزد در ادامه مسیر زندگی‌اش  بهتر می‌تواند احساسات خود را مدیریت کند و دلیل حال خوب و بد خود را بداند.
شناخت احساسات به این معنا است که کودک بداند چه احساسی را چرا و چگونه دارد تجربه می‌کند.
در مرحله اول این شناخت می‌تواند ناظر به دیگران باشد و با دیدن چهره‌های مختلف از احساسات آنها صحبت کند. در مرحله‌ی بعد اما باید بتواند احساسات خود را بشناسد و آن را برای والدین خود بیان کند.
کودکانی که از این توانایی بی‌بهره‌اند معمولا بیشتر گریه می‌کنند و بهانه‌گیر می‌شوند.
چرا که نمی‌توانند از احوالات خود و نیازهای خود صحبت کنند.
برای آموزش این مهارت میتوان از کارت‌های احساسات و یا انواع کتاب‌های این حوزه بهره گرفت.

قوه خیال

یکی از مهم‌ترین مهارت‌هایی که افراد باید داشته باشند، توانایی حل مسئله است. مهم نیست در چه زمینه‌ای هستند، برای ارائه راه حل‌های نوآورانه برای مشکلات و ایده هایی که نتیجه می گیرد و دنیا را تغییر می‌دهد، مردم باید تخیل خوبی داشته باشند. آنها باید بتوانند با ترکیب ایده ها، تفکر متفاوت، طوفان فکری، فکر کردن در مورد خطرات و پیامدهای بالقوه و غیره توانایی خلق کردن داشته باشند.
ما نه تنها می‌خواهیم فرزندانمان در هنگام ورود به نیروی کار این مهارت را داشته باشند، بلکه قبل از این نیز می‌خواهیم. وقتی کودکان تخیل خوبی داشته باشند، بهتر می توانند تفکر انتقادی، تصمیم گیری، تجسم، همدلی و درک را نشان دهند.

 

فواید قوه خیال


چشم‌هایش را می‌بندد و فکر می‌کند هواپیماست، دستانش را باز می‌کند و بال‌های هواپیما را تکان می‌دهد، ناگهان طوفان می‌شود و هوا مناسب پرواز نیست. پس باید به برج مراقبت اعلام کند که برمی‌گردیم!
در حین برگشت مجبور می‌شود از طوفان‌های سخت عبور کند و از روی مبل‌ها یکی در میان بپرد.
کودک با قوه خیال خود زندگی می‌کند و توانایی غلبه برترس‌هایش را پیدا می‌کند، به عبارتی چون ذهن کودک محدودیت پذیر نیست، با قوه خیالش است که همه چیز را می‌سنجد.
این قوه به کودک کمک می‌کند خلاقیتش رشد کرده و بتواند در آینده نیز فردی خلاق باشد. افراد خلاق مهارتهای حل مسئلهی خوبی دارند و تمایل دارند بیشتر مستقل باشند و به تنهایی از پس حل مسائلشان برمی‌آیند.
بال‌های خیال کودک را تا زیر هفت سال نباید بست و محدود کرد بلکه باید اجازه داد کودک در این سرزمین زندگی کند، او با بزرگ شدن و نزدیک شدن به هفت سال دوم زندگی و ورود به مدرسه با مفاهیم جدی‌تر و دنیای با محدودیت آشنا خواهدشد و این محدودیت‌ها کم‌کم او را از خیال‌پردازی‌های افراطی دور می‌کند.

تقویت قوه خیال

دوست خیالی خوبه یا بد؟
دوست خیالی بچه‌ها چیه؟
حتما تا الان پیش اومده که با مفهوم دوست خیالی مواجه بشید، یا از بچه‌های خودتان یا از بچه‌هایی که اطرافتان هستند، این کلمه را شنیده باشید. برخی از والدین با شنیدن این کلمه از بچه‌هایشان نگران می‌شوند، برخی هم بی‌توجه از آن می‌گذرند. اما باید نگران بود یا نه؟
دوست خیالی برای کودکان بالای سه سال یک موضوع رایج است. این مسئله نگران کننده نیست و حتی در سیر رشد طبیعی کودکان اتفاق میافتد. چیزی که در این میان مهم است نحوه مواجهه با این موضوع است.
قوه خیال یکی از قوایی است که در دوره‌ی کودکی شکل گرفته و به کودک برای درک دنیای اطرافش کمک می‌کند، کودک با قوه‌ی خیال می‌تواند بازیهای زیادی بسازد، مبل را کشتی تصور کند و آن را درون دریای مواجی بیندازد.
کودک با دوست خیالی خود بازی می‌کند، شعر می‌خواند، سفر می‌رود و حتی جایی برای او کنار خود متصور است، آنقدر این تصور قوی است که ممکن است شما گاهی با تذکر کودکان مواجه بشوید که می‌گوید: مامان پات رو گذاشتی روی دوست من!، بابا اینجا نشین اینجا جای دوست منه…
پس نگران نباشید دوست خیالی در یک برهه زمانی وارد زندگی کودکان می‌شود و در یک زمانی از زندگی او خارج می‌شود.
اگر بخواهیم یک مفهوم را در ارتباط مستقیم با قوه خیال تعریف کنیم آن مفهوم خلاقیت است، پس مراقب باشید با افراط و تفریط خلاقیت کودک را دچار اخلال نکنید.